On the way

posted on 15 Jan 2017 22:15 by nudeeroad in Diary

ตอนนี้สับสนมาก เรื่องงาน

ไม่รู้ว่าจะเลือกทางไหนให้ตัวเองดี

ตลอดมา ไม่เคยเลือก จะสร้างข้อแม้ เงื่อนไข ให้กับตนเอง

ถ้าข้อแม้ เงื่อนไขนั้น เป็นจริง เป็นไปได้ ไม่มีอะไรมาหักล้าง ก็จำเป็นต้องเลือก

ถามว่าเคยผิดหวังกับข้อแม้ เงื่อนไข ที่สร้างขึ้นไหม ??

มีสิ ... เสียใจมากด้วย ที่ไม่เป็นไปตามข้อแม้ เงื่อนไข

แต่จะทำอย่างไรได้ละ ก็ต้องยอมรับ

...

เงือนไขที่จะสร้างขึ้น คือ

  1. งาน HR ที่เงินเดือน 65-70K ปรับจากทดลองงานเป็น 75-80K + โบนัส
  2. งานเทเล เงินเดือน 55K เมื่อผ่านทดลองงานปรับเป็น 60-65K +ค่าคอมมิชชั่น+incentive+เที่ยวต่างประเทศ+โบนัส

พรุ่งนี้คงจะต้องคุยแล้วล่ะ ต้องบอกเค้าก่อนว่า คงจะเลือกที่จะเป็นผู้สมัครในตำแหน่ง Manager

ระหว่างรองาน ก็จะขอทำงานเทเล เมคมันนี่ก่อน และจะหาคนเสริมทีมให้แทน หากไม่ได้เข้าร่วมทีมเป็นเมเนเจ้อ

...

ขอนอกเรื่องหน่อย กำลังดูเดอะวอยซ์ด้วย

ชอบอะตอมมาก ชอบน้ำเสียงเค้า ฟังแล้วคิดถึงโจ้ วงพอร์ช

เพลงที่นำมาร้องมันกระแทกใจ

...

เมื่อวานแอบแต่งนิยายแล้วเศร้า ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะไม่ถูกเลือก จะถูกหลอก

ขนาดในที่ๆ ไม่รู้จักตัวตนจริง ก็ยังไม่ทำให้ใครคนหนึ่งหลงรักได้เลย

...

นอกเรื่องอีกครั้ง

แงๆๆๆๆ ทีมสิงโตเลิศมาก ไม่อยากเสียใครไปเลย (15.1.17)

แต่ก็นะ คาดว่าถึงจะไม่ได้เข้าเดอะวอยซ์ก็คงได้เป็นนักร้องอาชีพแน่นอน

โชว์เมื่อวันที่ 8.1 เบามาก ไม่มีพลังเลย วันที่ 15.1 ปรับลุคซะ อืม นี่สิ เดอะวอยซ์

...

เรียนแลนมาร์ค วันนี้ทะเลาะทางความคิดกับโค้ช โค้ชบอกว่า รู้สึกเหมือนถูกต่อต้านอยู่ 55

ก็ไม่ได้ต่อต้านนะ แค่หาทางจะค้านทุกประเด็นก็เท่านั้นเอง ชอบเป็นผู้ถูก แค่นั้นล่ะ

โค้ชบอกว่าสูทแกร่งคือ เป็นนักวิเคราะห์ เป็น perfectionist

จริงๆ ก็ไม่เชิงนะ แค่อยากจะเป็นนักวิเคราะห์ แค่อยากจะเป็นคน perfectionist แต่ไม่ได้อยากเป็น

เป็นคนที่มีความขัดแย้งในตัวเอง ...

ไม่อยากแต่งงานแต่ก็อยากแต่งงาน

ไม่อยากมีลูกแต่ก็อยากมีลูก

ทายสิว่าอยากอะไรและไม่อยากอะไร อันไหนคือเนื้อแท้ (ภาษาของแลนมาร์คอะ)

...

แชร์กับโค้ชไปว่า ชอบวิเคราะห์แม้กระทั่งการดูหนัง ฟังเพลง

โค้ชถามว่ามีความสุขไหม

ก็ไม่รู้สิ ก็มันมีความสุขที่ได้วิเคราะห์

โค้ชถามว่า ถ้าไม่วิเคราะห์จะมีความสุขกว่า คนรอบข้างจะมีความสุขกับเรามากกว่าไหม

ก็ไม่รู้สิ เพราะว่าดูหนังคนเดียว 55 ไม่ได้ดูหนังกับใครนานมากแล้ว

อาจจะเพราะแนวของหนังที่ดู มันไม่แมชกับใครมั้ง ไม่ใช่ว่าไปดูกับใครแล้วไม่สนุก

แชร์กับโค้ชว่า ก็เปลี่ยนมุมมองตัวเองได้ตลอดนะ เป็นคนไม่ดื้อ ชอบทดลอง

คือ จะเอาตัวเองเข้าไปเป็นหนูทดลอง จะตอบว่าดีหรือไม่ดี ก็มาจากตัวเอง ไม่ใช่มาจากคนอื่น

จะไม่เชื่อจนกว่าจะมีเหตผลอันสมควรและพิสูจน์ได้ด้วยตนเองแล้วว่า อืม สมควรเชื่อนะ

กระทั่งเห็นผี ก็ยังต้องจะจะเลย แค่ผ่านมาแว๊บเดียว สัมผัสไม่ได้ ก็ยังไม่เชื่อว่านั่นคือผี

แต่กลัวผีมาก และเชื่อว่าผีมีจริง แค่เราจะสัมผัสผีได้ เจอผีได้ มันไม่ใช่เรื่องง่าย

...

ทีมโค้ชก้องเลิศมาก ทำไงดี ไม่อยากเสียใครไปอีกแล้ว

วีคก่อน อยากจะคัดทิ้งทั้งหมด วีคนี้อยากเก็บไว้ทั้งหมด ช่วยเปลี่ยนวันนี้ไป 2 ไปอยู่วีคก่อนได้ปะ พลีส

...

เข้าเรื่องของไดอารี่วันนี้นะ

^^ จะบอกว่า บอกกับโค้บไปว่า เคยเปลี่ยนตัวเองแล้ว จากคนที่ไม่ดูหนังไทย ไปดูหนังไทย

ก็มีอะไรให้วิเคราะห์ได้นะ 55 โค้ชตกเก้าอี้สิ ไม่ดื้อเร้ย แต่ไม่เปลี่ยนมุมมอง

คือโค้ชอยากให้ปล่อยวางการวิเคราะห์ แล้วจะค้นพบความสุข ความอิสระ

ก็มีบ้างนะ อารมณ์นั้น ปล่อยใจ ให้ไปตามบทหนังเร้ย ก็เศร้า ซึ้ง สะเทือนใจ หัวเราะก๊าก ตามหนังเลย

...

อืม ค้นพบละ ว่าเราจะเข้าใจแลนมาร์คได้ เราอย่ามัวแต่ไปวิเคราะห์ ปล่อยใจ ให้ไปตามบทเรียน

เพราะต้องการหาคำตอบมากเกินไป ว่าจะนำแลนมาร์คไปประยุกต์ยังไงดีนะ

แลนมาร์คมันดีมั้ย สมควรไหมที่เราจะจายเงินต่อ สมควรไหมที่เราจะไปเป็นจิตอาสา

จริงๆ แลนมาร์คก็พยายามกล่อมสมองเรานะว่า คุณไม่ได้มาทำให้เราฟรีๆ

สิ่งที่คุณได้ไป เป็นคุณประโยชน์มหาศาล เงินก็หาซื้อ หาจ้างคุณไม่ได้

ก็จริงนะ สิ่งที่ได้รับคือ ทักษะในการพูดคุย การเก็บอารมณ์ ลูกค้าค่ะ ลูกค้า

เราเป็นตัวแทนของแลนมาร์คนะ อย่าทำให้เค้าด่างพร้อยจ้ะ สะกดอารมณ์ไว้

และในบางครั้ง เราได้รับสิ้งที่ดี ดีเกินคาดนะ ลูกค้าน่ารัก ยินดีที่จะฟังเรา

มันอิ่มเอมใจนะ เวลามีคนยอมฟังเรา :)