เครียด

posted on 25 Jun 2016 19:30 by nudeeroad in Diary

เพิ่งคุยกับเจ้านายเสร็จ ... เครียด ... เพราะเจ้านายจิตตก

ปวดประสาทกับคุณเจ้านายมาก เข้าใจอะไรยาก และมองไม่เห็นปัญหาอย่างแท้จริง

แต่ก็นั่นล่ะ เพราะเราพยายามมองให้เป็นปัญหา ในขณะที่แกไม่มองหรือเปล่า ???

ปล่อยวาง อย่าเอาปัญหาเค้ามาเป็นปัญหาของเรา

พักผ่อน ละลายเครียดด้วยการปลายนิ้ว 

อิอิ ละตอนนี้ ยังมีอีกช่องทาง ... 

ดูซีรีย์วัยรุ่น ดูเด็กๆ เนี่ยมันสดใส ย้อนวัยตัวเองดี

ตอนนี้กำลังอินเลิฟธามสุดๆ ยิ้มน่ารักมากอะ

เริ่มเข้าใจเธอ ว่าทำไมถึงดูสตอเบอรี่ชีสเค้ก 555

ต่างกันที่ เราไม่ชอบสาวแรดๆ เราชอบสาวใสๆ หนุ่มเลวๆ แบดบอย ^^

ตอนนี้กำลีงย้อนดู เพื่อนเฮี้ยน... ค่ายจีทีเอช หลอนมาก

แค่ตอนแรก ก็แงๆ ดีนะ ที่จบจากโรงเรียนมาแล้ว ไม่งั้น คงไม่อยู่คนเดียวที่โรงเรียนแน่

...

ลืมประเด็นที่จะมาลัลลาในเอ็กซทีนเลย

แบบว่า ดูเรื่อง พรหมลิขิต แล้วอิน

ทั้งเพลง ทั้งเนื้อเรื่อง ทั้งวิว ทิวทัศน์ มันแบบ อยากกลับไปเรียนจัง

แอบคิดถึงเรื่องที่ชอบผู้ชายคนเดียวกับเพื่อน มันแบบซีเรียสมาก มันต้องเลือกเลยล่ะ

แต่ไม่เคยแบบว่าไปชอบผู้ชายของเพื่อน ที่เค้าไม่ชอบเราอะนะ อิอิ

ความสุขของเราคือ เราคิดว่าเค้าชอบเราไงล่ะ 5555555

แอบคิดว่า จะมีไหม ที่เพื่อนจะทำใจได้ ยอมรับว่า คนที่เราชอบ เค้าไม่ชอบเรา เค้าชอบเพื่อนเรา

ถ้าเราไม่เคยแสดงออกว่า ชอบคนๆ เดียวกับเพื่อนก็คงดี ถ้าเค้าจะเลือกเพื่อนเรา

แต่ถ้าเพื่อนเราแสดงออกมาตลอดว่าชอบคนๆ นั้น แต่เราไม่ได้แสดงออก แต่คนๆ นั้นมาชอบเราล่ะ !!!

โอ๊ย เครียด ... แค่คิดก็เครียดละ เเห้อ ... ความรู้สึกนี้ เคยเกิดมาล่ะ 

ทำไงน่ะเหรอ .... ก็เลือกที่จะเดินออกมา แต่เดินออกมารอ รอที่วันหนึ่งเพื่อนคนนั้นจะมีคนรักเปนตัวเปนตนล่ะ

ก็เพิ่งจะตอนนี้สินะ ที่เพื่อนผู้หญิงคนนั้น มีแฟนละ เป็นอิสระ ที่หากผู้ชายคนนั้นจะเดินกลับมาหาเรา เหอๆ

แก่กันไปตามๆ กันล่ะ หมดเวลาของกิเลสและตัณหา (ฟังดูแก่เว่อร์ไปรึเปล่าเนี่ย 555)

แอบไปดูเฟชเค้ามา เค้าน่าจะมีครอบครัวละอะ เห็นแต่เค้ากับเด็กผู้หญิง แค่นั้น

แต่ก็แค่ตามชีวิตเค้า มันแบบไม่หลงเหลือกิเลสแล้วอะ เราก็แค่ชอบสิ่งที่เค้าเป็น ไม่ใช่ตัวเค้า

เหมือนเช่นกับเธอ ที่เราถามตัวเองว่า เราชอบเธอเพราะนามสกุลหรือเปล่า

เราชอบเธอเพราะสิ่งที่เธอเป็นหรือเปล่า หากเธอจน เธอไม่ได้นามสกุลนั้น เราจะยังชอบเธอมั้ย

นั่นสิ ตอนนั้น อารมณ์เราประมาณ ย้อนวัยกลับไปทีนเอช สาวมหาลัยวัย 18

ถ้าเป็นตอนนั้น เราไม่สนใจนามสกุลหรอก แค่เป็นแบบที่เธอเป็นเราก็คงชอบ

แต่... ในโลกความเป็นจริง จะตาสีตาสาก็คงไม่ได้ และเธอ จะยายสียายสาก็ไม่ได้

เห้อ อยากอยู่แต่ในโลกของความฝันจัง ก็เลยขังตัวเองอยู่ในนี้

เอาล่ะ สมควรแก่เวลาเพ้อเจ้อ ขอไปดูละครผีอย่างจริงจัง น่ากลัวได้แบบ แอบไร้สาระ

ผี เค้าคงไม่เลวร้ายแบบนั้นมั้ง ต้องมีตัวตายตัวแทน ทั้งๆ ที่เค้าพยายามจะช่วยน่ะเหรอ ฮือๆ

และผี เค้าต้องทำหน้าที่เค้า อย่างไม่มีเหตุผลงั้นเหรอ ช่างสร้างให้ผีเป็นสิ่งที่เลวร้ายซะจริง

แต่ก็ขอดูต่อไปจนจบนะ แบบว่าละลายเครียดอะจ่ะ

Comment

Comment:

Tweet