ตั้งใจอย่างแรงกล้า ที่จะเข้ากราบขอประทานอภัยจากในหลวงท่าน

ย้อนเวลาไป 20 กว่าปี ในงานพระราชทานปริญญาปี 25...

ความไม่ตั้งใจ ผิดตั้งแต่วันซ้อมละ วันจริง ก็ยังผิด

รู้สึกผิดมาก เมื่อรับรู้ได้ว่าท่านดึงใบปริญญาไว้

ทำให้ข้าพเจ้าต้องเงยหน้ามองยังท่าน เป็นเชิงขอพระราชทานอภัย

กับหลายๆ อย่าง ที่ประพฤติตนไม่เหมาะสม ทั้งสวมแหวน ทั้งใส่ต่างหู (เพขร)

คือ เพราะความไม่เข้าใจ ว่าทำไม จะต้องมีกฎห้าม อันเหมือนจะไร้สาระนั้น

รับรู้ในวันนั้นเอง ว่าจะส่งผลถึงดวงตาท่าน และในบางกรณี อาจจะส่งผลถึงชีวิตท่าน

คือ อาจะมีคนลอบปองร้ายท้านในวันนี้ก็ได้ ใครจะหยั่งถึง

วันนั้น นอกเหนือจากการกระทำผิดโดยไม่ตั้งใจ (เพราะไม่ตั้งใจฝึกซ้อมจริงๆ)

สัมผัสได้ถึงความตั้งใจของท่าน แค่เพียงพระราชทานปริญญา ท่านยังตั้งใจ สนใจทุกกริยา

ท่านใส่ชุดอันหนักอึ้ง สีทองเรืองรอง นั่งตัวตรง เอี้ยวตัวรับใบปริญญาทุกใบ และตั้งใจส่งถึงมือบัณฑิตทุกท่าน

แต่เรา ผู้เป็นส่วนหนึ่งในการบีบบังคับท่านทางอ้อม ให้มาพระราชทานปริญญา ที่ต้องไม่ใช่ท่านพระราชทานแล้วในปีนั้น

ท่านทรงเป็นลม เมื่อพระราชทานไปได้เพียง 2 คณะ เรายิ่งรู้สึกผิด และตั้งใจว่าจะรับให้เร็วขึ้น 

...

วันนี้ เราก็ได้หยุดยืนมองท่าน แสงสีทองรำไร เพียงแต่มันไม่ได้ส่องรัศมีจากเครื่องทรง จากองค์ท่าน

แต่ส่องประกายมาจากพระโกศสูงเด่น ที่ไม่เคยคิดเลยว่า จะต้องมากราบท่านอีกครั้งแบบนี้

เคยแอบฝันว่า จะมีบุญได้รับพระราชทานน้ำสังข์จากท่าน 

แต่ก็เป็นเพียงแค่ฝันแล้วล่ะ ท่านได้เสด็จสู่สรวงสวรรค์แล้ว

คงจะอีกหลายภพชาติที่จะได้กลับมาเป็นข้อละอองธุลีพระบาทของท่าน

...

สิ่งที่ทำสำเร็จแล้วประการแรก คือ ความอดทนต่อความเมื่อย ความเหนื่อยล้า ได้กราบท่าน

เป็นครั้งแรกในชีวิตด้วยกระมัง ที่ตื่นตี 3 ออกจากบ้านตี 4 

อดทนยืนเป็นเวลา 11 ชั่วโมง แล้วยังต่อด้วยการยืนบนเรือ และบน BTS อีก 1 ชั่วโมง

แต่เมื่อได้ยืนต่อหน้าพระพักตร์ท่าน มันหายเหนือย หายเมื่อย น้ำตารื้น ปลื้มปิติ กับความสำเร็จ

บรรยากาศวันรับปริญญาหวนกลับคืนมา ความรู้สึกยินดีที่ได้เข้าเฝ้าท่าน 

ความรู้สึกศรัทธา เคารพ ยกย่องท่าน โดยไม่ต้องยกเหตุผลมาสนับสนุนกล่าวอ้าง

แค่เพียงสัมผัสรัศมีจากท่าน ก็รับรู้ได้ถึงความจริงใจที่ท่านมอบแด่ประชาชนทุกคน

การแบกรับภาระ การปฏิบัติหน้าที่ด้วยความตั้งใจยิ่ง ความอดทนต่อความหนักอึ้งของอาภรณ์

ภาระที่ไม่ว่าจะต้องการแบกรับไว้หรือไม่ แต่เมื่อรับภาระนั้นไว้แล้ว ก็ต้องรับผิดชอบ กระทำอย่างดีที่สุด

...

ข้าพเจ้าอฐิษฐานจิตต่อท่านว่า ขอให้ข้าพเจ้าได้งานทำ ข้าพเจ้าจะตั้งใจในทุกวินาทีของงาน

ขอให้ข้าพเจ้าได้ดำเนินตามรอยพระบาทท่าน

ได้ทำโครงการไร่นาสวนผลม ตามโครงการพระราชดำริ

เมื่อสำเร็จแล้ว ข้าพเจ้าจะขออุทิศตนเพื่อโครงการหลวงของท่าน

ขอบารมีจากท่าน ได้โปรดอำนวยพร ให้ข้าพเจ้าได้ทำสำเร็จด้วยเทอญ

ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ

 

Comment

Comment:

Tweet